Na Starym Rynku w Łomży, z widokiem na fontannę i ratusz, siedzi w brązowej postaci jedna z najbarwniejszych postaci polskiego kina i teatru. Ławeczka Hanki Bielickiej to miejsce, które łączy sentymentalną pamięć o wielkiej aktorce z tym, co w polskich miastach najlepsze – możliwością przysiadnięcia się do kogoś, kto naprawdę tu należy. Bo Bielicka, choć kojarzona z warszawskimi scenami i filmowymi rolami, w Łomży spędziła całe dzieciństwo i młodość.

Brązowa rzeźba przedstawia aktorkę w jej najbardziej rozpoznawalnym wydaniu – z wielkim kapeluszem na głowie, uśmiechniętą, jakby właśnie czekała na rozmowę. Na oparciu ławki widnieje jej autentyczny podpis, a przy pomniku tabliczka z cytatem, który mówi wszystko: „Łomża – miasto, które kocham”.

To jedno z tych miejsc, które powstają nie z urzędowego nakazu, ale z prawdziwej potrzeby. Miasto chciało upamiętnić swoją honorową obywatelkę, która nigdy nie zapomniała o swoich korzeniach.

Historia pomnika i związek Hanki Bielickiej z Łomżą

Hanka Bielicka urodziła się w 1915 roku i niemal całą młodość spędziła właśnie w Łomży. To tutaj dorastała w okresie II Rzeczypospolitej, zanim kariera zaprowadziła ją na warszawskie sceny i filmowe plany. Mimo sukcesu i życia w stolicy, więź z Łomżą pozostała silna – artystka regularnie tu wracała, a miasto odwdzięczyło się tytułem Honorowej Obywatelki.

Pomnik odsłonięto 11 listopada 2007 roku, zaledwie rok po śmierci aktorki. Data nie była przypadkowa – Święto Niepodległości, a Bielicka zawsze podkreślała swoje przywiązanie do patriotycznych wartości. Inicjatywę wsparli prywatni fundatorzy: Roman Engler, Jan Kurpiewski i Marek Mackiewicz, a patronat objął prezydent miasta Jerzy Brzeziński.

Autorem rzeźby jest Michał Selerowski, który wykonał ją w brązie, oddając charakterystyczne cechy artystki. Nie chodziło o monumentalny pomnik na piedestale, ale o coś bliższego – ławeczkę, na której można usiąść obok.

Kapelusz na głowie Hanki Bielickiej to nie tylko element rzeźby, ale nawiązanie do słynnego hasła artystki „dziewczyny, noście kapelusze”, które spopularyzowała Majka Jeżowska w piosence. Bielicka rzeczywiście słynęła z zamiłowania do tego nakrycia głowy.

Przeprowadzka na Stary Rynek

Przez pierwsze szesnaście lat ławeczka stała przy ulicy Farnej, na skrzyżowaniu z Dworną i Starym Rynkiem. Lokalizacja była dobra, ale nieco na uboczu głównego ruchu turystycznego. W czerwcu 2023 roku pomnik przeniósł się w lepsze miejsce – na sam środek zrewitalizowanego Starego Rynku.

Teraz Hanka siedzi z widokiem na fontannę, Ratusz i Halę Kultury. To zmiana, która ma sens. Stary Rynek to serce Łomży, miejsce spacerów, spotkań, imprez miejskich. Ławeczka wreszcie trafiła tam, gdzie codziennie przewija się najwięcej ludzi – zarówno mieszkańców, jak i turystów.

Przeprowadzkę wykonali pracownicy Miejskiego Przedsiębiorstwa Gospodarki Komunalnej i Mieszkaniowej. Ustawiono ławeczkę tak, żeby w tle zdjęć pojawiały się najważniejsze budynki centrum.

Co zobaczysz przy ławeczce Hanki Bielickiej

Sama rzeźba jest wykonana w naturalnej wielkości, więc Hanka wygląda jak żywa osoba czekająca na kogoś na ławce. Brąz z czasem nabiera patyny, co dodaje jej charakteru. Artystka siedzi swobodnie, z uśmiechem, w eleganckim stroju scenicznym.

Obok niej zostało wolne miejsce – wyraźne zaproszenie, żeby przysiąść, zrobić zdjęcie, poczuć się częścią tej przestrzeni. I ludzie chętnie z tego korzystają. To jeden z najpopularniejszych punktów do pamiątkowych fotografii w Łomży.

Na tabliczce przy ławce widnieje napis „Hanka Bielicka 1915-2006” oraz wspomniany cytat o miłości do miasta. Krótko, bez patosu, ale wymownie.

Ławeczka to część szerszego trendu w polskich miastach, gdzie zamiast klasycznych pomników na cokołach stawia się rzeźby „do dotknięcia” – takie, przy których można stanąć, usiąść, poczuć bliskość. Podobne rozwiązania znajdziesz w Krakowie, Wrocławiu czy Toruniu.

Dla kogo to miejsce

Ławeczka Hanki Bielickiej to atrakcja, która działa na kilku poziomach. Starsze pokolenie pamięta aktorkę z telewizji, kabaretu, filmów – dla nich to sentymentalna podróż w przeszłość. Młodsi mogą nie kojarzyć wszystkich ról Bielickiej, ale sama forma pomnika – przyjazna, dostępna, interaktywna – przyciąga uwagę.

Rodziny z dziećmi chętnie robią tu zdjęcia. Dzieci lubią siadać obok postaci w kapeluszu, a rodzice tłumaczą, kim była ta pani. To dobry pretekst do rozmowy o historii, kulturze, lokalnych bohaterach.

Miłośnicy historii i kultury docenią kontekst – Łomża ma bogatą tradycję, a Bielicka to jeden z jej najjaśniejszych symboli. Warto połączyć wizytę przy ławeczce ze spacerem po Starym Rynku, gdzie stoją także katedra św. Michała Archanioła i inne zabytkowe budynki.

Łomża – miasto Hanki Bielickiej

Spacerując po centrum Łomży, łatwo zrozumieć, dlaczego Bielicka tak kochała to miejsce. Stary Rynek zachował przedwojenny klimat, choć został zrewitalizowany. Wokół kamienice, katedra z XIV wieku, ratusz. Jest kameralnie, bez tłumów jak w większych miastach, ale z wyraźnym poczuciem historii.

Łomża leży nad Narwią, w województwie podlaskim. To miasto średniej wielkości, które nie szumi turystycznie jak Kraków czy Gdańsk, ale ma swój urok. Dla odwiedzających ławeczka Bielickiej może być punktem wyjścia do zwiedzania – stąd blisko do katedry, muzeum, bulwarów nad rzeką.

Nie każdy wie, że Łomża w okresie międzywojennym była ważnym ośrodkiem kulturalnym regionu. Tutaj kształtowały się talenty, rozwijało się życie teatralne i literackie. Bielicka wyrosła właśnie w tym środowisku.

Praktyczne informacje – jak dotrzeć i ile czasu poświęcić

Lokalizacja: Stary Rynek w Łomży, w centralnej części miasta. Ławeczka znajduje się w północno-wschodniej części rynku, z widokiem na fontannę i ratusz.

Dojazd:

• Pieszo – jeśli jesteś już w centrum, Stary Rynek jest łatwy do znalezienia. Wystarczy iść w stronę katedry.
• Samochodem – w okolicy są płatne parkingi, najbliższy przy ulicy Dwornej, kilka minut spacerem od ławeczki.
• Autobusem miejskim – przystanek „Stary Rynek” lub „Katedra”.
• Z dworca PKS/PKP – około 15-20 minut piechotą do centrum.

Godziny i ceny: Ławeczka jest dostępna cały czas, bez ograniczeń. To przestrzeń publiczna, więc nie ma biletów ani godzin otwarcia. Można przyjść o świcie, w południe czy wieczorem – zawsze będzie tam czekać.

Ile czasu poświęcić: Sam przystanek przy ławeczce to kwestia kilku minut – zdjęcie, chwila refleksji, przeczytanie tabliczki. Ale warto połączyć to z szerszym spacerem po Starym Rynku i okolicy. Razem z wizytą w katedrze, kawą w jednej z okolicznych kawiarni i przejściem bulwarami nad Narwią można zaplanować godzinę-dwie.

Co jeszcze w okolicy: Katedra św. Michała Archanioła (zabytek z XIV wieku), Muzeum Północno-Mazowieckie, bulwary nad Narwią, Ratusz. Łomża to także dobra baza wypadowa do Biebrzańskiego Parku Narodowego, jeśli interesujesz się przyrodą.

Najlepsze zdjęcia przy ławeczce wychodzą wieczorem, gdy zapala się oświetlenie fontanny i ratusza. Wtedy tło robi wrażenie, a brązowa postać Bielickiej ładnie kontrastuje z iluminacją.

Ławeczka Hanki Bielickiej to miejsce, które nie wymaga wielkiego planowania. Można wpaść spontanicznie, przejść obok, zatrzymać się na chwilę. Ale właśnie w tej prostocie tkwi jej siła – to pomnik, który nie dystansuje, tylko zaprasza. I przypomina, że wielkie postacie kultury też miały swoje małe ojczyzny, do których wracały sercem.